Krvava bajka

Najveće streljanje građana u Kragujevcu izvršeno je 21. oktobra 1941. godine. Nemci su izveli 2.301 osobu pred streljački stroj kod Centralnog groblja srpske vojske iz 1914. i 1915. godine u Šumaricama. Streljanje je počelo u sedam časova ujutru, a završeno je u dva popodne.

Streljanje je bilo odmazda za napad partizana na Nemce koji su se vraćali iz Gornjeg Milanovca prema Kragujevcu. Prema zvaničnim podacima u borbi s partizanima je poginulo 70 Nemaca, a ranjeno 27 od kojih je jedan umro. Po proklamovanom okupatorskom ključu odmazde od 10 civila za jednog poginulog nemackog vojnika, trebalo je da u Kragujevcu bude streljano više od 7.000 građana.

Iz baraka su odvođene grupe od po sto ljudi na gubilište. Nemački okupatori likvidirali su 2.272 osobe, a 29 ljudi je preživelo. Među streljanima je bilo 217 maloletnika, od čega 60 učenika gimnazije i 134 maloletnika koji nisu išli u školu, kao i 23 dece uglavnom romske nacionalnosti.

Krvava bajka je pesma koju je naša poznata pesnikinja Desanke Maksimović napisala nakon što je čula detalje stravičnog zločina u Kragujevcu koji su izvršile nemačke okupatorske snage nad nedužnim srpskim stanovništvo. Kragujevački pokolj jedan je od najvećih i najmonstruoznijih zločina u Drugom svetskom ratu koji je izvršen nad civilima u jednom mestu i u jednom danu. Zajedno su stradali radnici, seljaci, profesori i njihovi  đaci.


KRVAVA BAJKA – Desanka Maksimović

Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu,
umrla je mučeničkom smrću
četa đaka
u jednom danu.

Iste su godine
svi bili rođeni,
isto su im tekli školski dani,
na iste svečanosti
zajedno su vođeni,
od istih bolesti svi pelcovani
i svi umrli u istom danu.

Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu
umrla je junačkom smrću
četa đaka
u istom danu.

A pedeset i pet minuta
pre smrtnog trena
sedela je u đačkoj klupi
četa malena
i iste zadatke teške
rešavala: koliko može
putnik ako ide peške…
i tako redom.

Misli su im bile pune
i po sveskama u školskoj torbi
besmislenih ležalo je bezbroj
petica i dvojki.
Pregršt istih snova
i istih tajni
rodoljubivih i ljubavnih
stiskali su u dnu džepova.
I činilo se svakom
da će dugo
da će vrlo dugo
trčati ispod svoda plava
dok sve zadatke na svetu
ne posvršava.

Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu
umrla je junačkom smrću
četa đaka
u istom danu.

Dečaka redovi celi
uzeli se za ruke
i sa školskog zadnjeg časa
na streljanje pošli mirno
kao da smrt nije ništa.
Drugova redovi celi
istog časa se uzneli
do večnog boravišta.


Podaci preuzeti sa sajta Vikipedija

Pesma preuzeta sa sajta Poezijasustine.rs

Posted on 21. oktobar 2016., in Iz istorije, Priče i pesme. Bookmark the permalink. Ostavite komentar.

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

%d bloggers like this: