Čovjek koga su voljeli anđeli – Vujica Ognjenović

Pred čitaocem je izuzetna knjiga koja, prateći životnu priču jednog izabranika, prateći tajni mistični bukvar jednog života, pokazuje vertikalu ljudskog trajanja na prostorima Balkana. Obrad, dete sa natprosečnim razumom i duhovnim čulima, poput Manovog Feliksa Krula, probija se kroz život u surovim istorijskim okolnostima. Mistično i misterija života paralelno teku u Crnoj Gori potkraj 19. i prvoj polovini 20. veka.

covjek-koga-su-voljeli-andjeli-small

Iza privida memoarskih spisa, roman Vujice Ognjenovića „Čovjek koga su voljeli anđeli“, pokazuje raznovrsne mogućnosti literarne stvarnosti i igre u njoj. Starac koji je zabeležio kratku povest o svom životu dobija poziciju glavnog junaka i pripovedača, pri čemu postoji i redaktor – potomak koji rukopisu svoga pretka daje obličje umetničke tvorevine i dopunjuje ga napomenama.

„Čovjek koga su voljeli anđeli“ svojevrstan je palimpsest različitih žanrova. Pored (auto)biografskih elemenata, zatičemo i obeležja karakteristična za srednjovekovna žitija, a pojedinačna poglavlja mogla bi se čitati i kao zasebne pripovetke. Čitalac ove knjige, lako se vraća na svoja ključna životna pitanja, ona o Bogu, o onostranima silama, o pojmovima dobra i zla, pred kojima savremeni čovek sve češće uzmiče.

Pratimo čitav Obradov život kao gledanje očima duše. On se već u detinjstvu izdvajao umnošću, znanjem, pameću, dobrotom, pobožnošću i bogougodnim životom. Vođen svojim anđelom čuvarom, Obrad vidi ono što drugi ne vide i čini ono što je za druge nemoguće, ukratko, biva izabranikom neba.

Neobične priče o Mratinjanima, koje daju okvir ovoj životnoj priči, objedinjuje povlašćeni narator kome su se ljudi poveravali i koji je znao i ono što mu nisu ispovedili. Teške sudbine i još teži gresi stvaraju mozaik ljudskog usuda. Ovaj roman slika čovekovu vezu sa onostranim, ali i predočava njegova bestijalnu prirodu kroz brojne bitke i ratove na ovom podneblju.

Nenad Šaponja


Beleška o piscu:

Vujica Ognjenović je objavio knjige eseja iz oblasti religije i filozofije: „Čekajući Boga” (1996), „Tragom Božjih tajni” (1996), „Put i bespuća” (1998), „Živi svjedok” (1998) i „Proroci govore” (2000), u kojoj su data tumačenja biblijskih proročanstava od strane najpoznatijih svetskih teologa, pogotovo onih proročanstava koja se tiču posletka, odnosno Trećeg svetskog rata, Armagedona i Sudnjega dana; knjige priča: „Taj drugi svijet” (1999) i „Natprirodne i druge priče” (2011); romane: „Znak anđela” (1999), „Pukova mreža” (2002), „Pustinjska ruža” (2005), „Dar podzemlja” (2007) i „Poljubi zmiju, anđele” (2008); knjige intervjua „Servantesova djeca” (2007) i „Scripta manent verba Volant” (2009); kao i knjige „Prevedena književnost – kritike i prikazi” (2012) i „Sanovnik – tumačenje snova” (2014). Neki od pomenutih naslova prevedeni su na engleski i nemački jezik. Objavio je preko hiljadu članaka iz oblasti književne kritike i prikaza knjiga, kao i intervjua sa najpoznatijim piscima sveta, filozofima i istoričarima. Završio je Stomatološki fakultet u Beogradu. Živi u Herceg Novom.


Prikaz poslala:

Tatjana Debeljački

AGORA Pres služba

Posted on 19. septembar 2016., in Knjige, časopisi i pisci, Preporuka. Bookmark the permalink. Ostavite komentar.

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

%d bloggers like this: